Sunday, May 19, 2013

முள்ளிவாய்க்காலும் தமிழீழப் போராட்டமும்



மே 18 தமிழினம் ஈவிரக்கமற்ற, மனதகுலத்திற்கு எதிரான சிங்களப் பேரினவாதக் கொடூரக் கொலைவெறி கொண்ட இனவெறியர்களால் அழிக்கப்பட்ட நாள். முல்லைத்தீவு மற்றும் வடக்கில் ஏற்பட்ட சுனாமி அனர்த்தத்தினால் பல ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் உயிர்களையும் இழந்து உடமைகளையும் இழந்திருதார்கள். அதில் இருந்து முற்றுமுழுதாக மீள முடியாத நிலையில் இருந்த தமிழ் மக்கள் மீது மீண்டும் பேரழிவை ஏற்படுத்தியிருந்தது சிங்களப் பேரினவாதம்.

தமிழினத்தின் வரலாற்றில் முள்ளிவாய்க்கால் தமிழினப் படுகொலை மறக்கமுடியாத மிகப்பெரிய துயரச் சம்பவமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த மகா இனவழிப்பில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு இதுவரை சிறிய தண்டனை கூட வழங்கப்படவில்லை, ஆனால் இனவழிப்பில் ஈடுபட்ட போர்க்குற்றவாளிகளைக் காப்பாற்றுவதில் கவனம் செலுத்திறார்கள் சிங்களப் பேரினவாதத்தின் ஆதரவுச் சக்திகள்.

தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் அவர்கள் ஆயுதத்தைக் கீழே வைக்காமல், தமிழீழப் போராட்டத்தை இறுதிவரை முன்னெடுத்தது தான் மிகப்பெரும் வரலாற்றுத் தவறு என்று சென்றவருடம் கூறியிருந்தார் எரிக் சோல்ஹெயம். இவ்வாறான பரப்புரைகளை இன்றுவரை சிலர் மேற்கொண்டு வருகிறார்கள்.

சிங்களப் படையினர் தமிழர்களின் பகுதிகளில் இருந்து வெளியேறினால் புலிகள் தங்களின் ஆயுதங்களைக் கீழே வைக்கத் தயாராகத் தான் இருக்கிறோம் என்று சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்ற போது சு.ப.தமிழ்ச்செல்வன் அவர்கள் கூறினார். தமிழ் மக்களுக்கு உரிமைகளை வழங்காமலும், தமிழர் வாழும் பிரதேசங்களில் இருந்து இராணுவத்தை அகற்றாமலும் இருந்து கொண்டு. தமிழர்கள் தங்களின் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து அவர்கள் சரண் அடைந்தும், சிங்களப் பேரினவாதிகளின் காலில் விழுந்திருக்கவேண்டும், அப்படி அவர்கள் நடந்து கொள்ளாமையினால் தான் தமிழர்களைச் சிங்களப் பேரினவாதிகள் அழிந்தார்கள் என்று கூறுகிறார்கள் சிலர். ஹிட்லரின் இனவெறியினால் உண்டான போர் வெறியால் மேற்கொள்ளப்பட்ட இனப்படுகொலைகளுக்கு யார் காரணம்? ஹிட்லருக்கு அடிபணிந்து சரண் அடையாதவர்களா காரணம்?

தொண்டு நிறுவனங்களை அனுமதிக்காது, ஊடகங்களை அனுமதிக்காது இனவெறி கொண்ட போர் வெறியில் இனவழிப்பை மேற்கொண்ட சிங்களப் பேரினவாதிகளின் செயலை மனிதவுரிமைகளை மதிப்பவர்களும், மனிதநேயமுள்ள எவராலும் நியாயப்படுத்த முடியாது. ஆனால் சிலர் இவற்றை நியாயப்படுத்திச் சிங்கள அரசின் மீதுள்ள பழியையும் சர்வதேச சமூகத்தின் மீதுள்ள பழியையும் புலிகள் மீது போட்டு சிங்களப் பேரினவாதிகளைக் காப்பாற்ற முனைகிறார்கள்.

தேசியத் தலைவர் ஆயுதத்தைக் கீழே வைத்து, சிங்களப் பேரினவாதிகளின் காலில் விழாமல், தமிழீழப் போராட்டத்தை இறுதிவரை முன்னெடுத்தது தான் மிகப்பெரும் வரலாற்றுத் தவறு என்று எரிக் சோல்ஹெயம் கூறியவாறு உலகில் உண்மையில் மக்களின் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடுபவர்களால் நடந்து கொள்ளமுடியாது. அடிபணி இல்லையென்றால் எல்லோரையும் அழிப்பேன் என்ற சர்வாதிகாரத்தை எவராலும் எற்றுக் கொள்ள முடியாது. அவ்வாறு தான் சிங்களப் பேரினவாதிகள் நடந்து கொண்டார்கள். அதனைச் சிலர் ஏற்றுக் கொண்டு சிங்களப் பேரினவாதத்தின் இனவழிப்பை நியாயப்படுத்திப் பரப்புரைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். இவ்வாறான பரப்புரைகளை முன்னெடுப்பவர்கள் ஹிட்லரின் கொள்கையை ஏற்றுக் கொள்ளுகிறார்களா?

அன்று மேற்கத்தேயர்கள் பல நாடுகளைக் கைப்பற்றி மக்களை அடக்கி ஆண்டு வந்தார்கள், அவர்களிடமிருந்து மக்கள் போராடிச் சுதந்திரத்தைப் பெற்றார்கள். அன்று அடக்கி ஆண்ட மேற்கத்தேயர்கள் சிங்களப் பேரினவாதிகளைப் போன்று இனவழிப்பை மேற்கொள்ளவில்லை. மக்கள் அடக்கு முறையை எதிர்த்து சுதந்திரத்திற்காகப் போராடும் உரிமையுள்ளது. அவர்களின் உரிமையை மறுத்து அவர்களை அழிப்பதே மிகப்பெரிய குற்றமாகும். தன்னுடைய சிங்கள மக்கள், அல்லது தன்னுடைய நாட்டு மக்கள் முள்ளிவாய்க்காலில் இருக்கிறார்கள் என்ற சிந்தனை சிங்களப் பேரினவாதிகளிடம் இருந்திருந்தால் அங்கே மிகப்பெரிய இனவழிப்பு நடைபெற்றிருக்குமா? சமாதானத்தின் ஊடாக தங்களின் உரிமையைப் பெற்றுவிடலாம் என்று ஆவலுடன் காத்துக்கொண்டிருந்த தமிழினத்தின் மீது யுத்தநிறுத்த ஒப்பந்தத்தை மீறிச் சிங்கள அரசு போர் தொடுத்து தமிழினத்தை அழித்தது. தனது சுயநலத்திற்காக ஒரு பக்கச் சார்பான நிலையில் இருந்து கொண்டும், சிங்களத்தின் தலையாட்டிப் பொம்மையாகவும் இருந்து கொண்டும், தமிழின அழிப்பிற்கு உதவியும் புரிந்து, இனவழிப்பை வேடிக்கை பார்த்தது சர்வதேச சமூகம்.

ஹிட்லரை விடக் கொடியவர்கள் சிங்களப் பேரினவாதிகள் பல ஆண்டுகளாக தமிழருக்கு உரிமை வழங்க மறுத்து வருபவர்கள், அப்படியானவர்களுக்கு அதிகமான அழுத்தங்களைக் கொடுத்து தமிழர்களின் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க வேண்டிய சர்வதேச சமூகம் சிங்களப் பேரினவாதப் பொய்யர்களின் பொய்ப் பித்தலாட்டங்களுக்கு தலையாட்டிப் பொம்மையாகச் செயல்பட்டுக் கொண்டு புலிகள் மீதே அதிக அழுத்தங்களைக் கொடுத்து, இறுதியில் தமிழின அழிப்பிற்கு துணையாக நின்றது. சர்வதேச சமூகம் இன்றுவரை தமிழ் மக்களுக்கு என்ன ஆக்கபூர்வமான நன்மைகளைச் செய்தது? உண்மையில் சிங்களப் பேரினவாதிகளுக்கு மிகப்பெரிய நன்மைகளைச் செய்து இன்னும் மிகமோசமான நிலமைக்குத் தமிழ் மக்களை சர்வதேச சமூகம் கொண்டு சென்றுவிட்டது. இன்றுவரை தமிழ் மக்களின் மனிதவுரிமைகளுக்கும் அவர்களின் குரல்களுக்கும் மதிப்பளிக்காமல் சிங்களப் பேரினவாதத்தின் பித்தலாட்டங்களை நம்பிக் கொள்ளுகிறது சர்வதேச சமூகம். ஆனால் இவர்களைத் தமிழ் மக்களும், விடுதலைப் புலிகளும் நம்பினார்கள் அவர் நேர்மையுடன் தான் நடந்துகொள்வார்கள் என்றும் இவர்கள் தங்களுக்கு நிரந்தர விடிவைப் பெற்றுத்தருவார்கள் என்றும் நம்பினார்கள். ஆனால் உறவாடி முதுகில் குத்தினார்கள்.

அன்று புலிகளின் கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை அவர்கள் எழுதிய கவிதை வரிதான் ஞாபகம் வருகிறது. இக்கவிதை புலிகளின் உள்ளக்குமுறல் மட்டுமல்ல ஈழத்தமிழரின் உள்ளக்குமுறலும் தான்.

''ஏனடா எரிக்கிறாய் என்றோ,
ஏனடா அடிக்கிறாய் என்றோ
எவனடா கேட்டீர் அவனை?
அடியென அவனுக்குச்
சாட்டை கொடுத்தவனும்
சுடுவென தோட்டா கொடுத்தவனும்
தடையென எமக்குத்தானே விதிக்கின்றனர்.
என்ன கொடுமையடா இது!''

உண்மையில் சர்வதேச சமூகம் பயங்கரவாதத்தை எதிர்க்கும் சக்தியாக இருந்திருந்தால் முதலில் அழிக்கப்படவேண்டியவர்கள் சிங்களப் பேரினவாதிகளே. இவர்கள் அழிக்கப்படாவிட்டால் இலங்கையில் நிரந்தர அமைதியை ஏற்படுத்த முடியாது என்ற உண்மையை உணர மறுக்கிறது சர்வதேச சமுகம்.

இன்று உயரிய இலட்சியத்திற்கான தமிழீழப் போராட்டத்தின் மீதும் அதனைத் தோளில் சுமந்த தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் மீதும் முள்ளிவாய்க்கால் இனவழிப்பின் பழியைத் தூக்கிப் போடுவதற்கு சில கயவர்கள் முற்படுகிறார்கள். இது தொடர்பாக சில ஆண்டுகளுக்கு முன் புதிய தமிழர் கண்ணோட்டம் என்ற இதழில் வெளியாகிய கட்டுரையின் சில பகுதிகள் இவை.

ஒரு புரட்சியில் தோல்வி ஏற்படுவதுண்டு. அதனால் புரட்சி முடிந்து போனதாகிவிடாது. தோற்றதனாலேயே புரட்சியின் நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் தவறு என்றும் ஆகிவிடாது.

பொலிவியாவில் சேகுவேரோவுக்குத் தோல்வி ஏற்பட்டது. பிடிபட்டார். பொலிவியப் படை அவரை ஒரு கிரிமினல் குற்றவாளிபோல் இழிவுபடுத்தித்தான் சுட்டுக் கொன்றது.

பின்னர் இந்நிகழ்வு பற்றி செய்தியாளர்கள் பிடல் காஸ்ட்ரோவிடம் “சேகுவேரா பெரிய தவறு செய்து விட்டார் அல்லவா” என்று கேட்டனர். அதனை உடனடியாக மறுத்து காஸ்ட்ரோ கூறினார், “ஒரு நடவடிக்கை தோல்வியடைந்து விட்டதாலேயே அதற்கான நோக்கம். முயற்சி, செயல்முறை அனைத்தும் தவறு என்ற முடிவுக்கு வந்து விடக்கூடாது. கியூபப் புரட்சியில் கூட முதலில் எங்களுக்குத் தோல்விகள் ஏற்பட்டன” என்றார்.

1905-இல் ரசியப்புரட்சி குருதி வெள்ளத்தில் மூழ்கடிக்கப்பட்டது. மீண்டும் புத்துயிர் பெற்று 1917-இல் அப்புரட்சி வெற்றி பெற்றது.

ஒரு தோல்வி வந்தவுடன், நடந்த அனைத்துமே தப்பாக நடந்து விட்டன என்று பேசுவோர் இரு வகையினராகத்தான் இருப்பர். ஒரு வகையினர் சந்தர்ப்பவாதிகள், இன்னொரு வகையினர் எதிரியின் கையாட்கள். ஒரு தோல்வி குறித்துத் திறனாய்வு செய்ய வேண்டாமா எனில், கட்டாயம் திறனாய்வு செய்யவேண்டும். அத்திறனாய்வுத் தவறுகளைத் திருத்திக் கொண்டு அடுத்த பாய்ச்சலுக்கு செய்யப்படவேண்டும்.

புரட்சிக்கு எந்த வகையிலும் ஆதரவாகச் செயல்படாமல், வேடிக்கை பார்த்தவர்கள் திறனாய்வு செய்யக்கூடாது. பகைவனின் பக்கச் சார்பாளர்கள் திறனாய்வு செய்யக்கூடாது. அப்படிப்பட்ட ஆட்களின் திறனாய்வை தமிழீழ விடுதலைப் புரட்சியின் ஆதரவாளர்கள் பொருட்படுத்தக் கூடாது, புறந்தள்ள வேண்டும். இவ்வாறு அக்கட்டுரையில் உண்மைகள் எடுத்துரைக்கப்பட்டிருந்தன.

உங்களது கடமையையும், உங்களது சுமையையும் தனது உயிரிலும் மேலாகக் கொண்டு அதனை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டார் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர், இறுதிவரை அவர் இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்ட கொள்கைக்காகப் போராடினார். அவர் போராடாமல் விட்டிருந்தால் சிங்களவன் தமிழனக்கு கோவணத்தைக் கூட விட்டு வைக்காமல் அதனைக் கூட பிடித்து இழுத்து எடுத்திருப்பான். இன்று வடக்கில் தேர்தலை நடத்துவதற்கு முன்னரே சிங்களவர்களைக் குடியேற்றி தமிழர்களை வடக்கில் சிறுபான்மையானவர்களாக மாற்றுவதற்கு கொடிய சிங்களப் பேரினவாதிகள் திட்டம் போட்டு செயல்படுத்துகிறார்கள். இது முள்ளிவாய்க்கால் போன்ற வேகமான தமிழினச் சுத்திகரிப்பு நடவடிக்கைதான்.

ஹிட்லரின் நாஜிப் படையினர் யூதர்களுக்கு எதிரான இனப் படுகொலையை நிகழ்த்தியது, ஆனால் நவின ஹிட்லரான மஹிந்த பயங்கரவாத அழிப்பு என்றும், மனிதாபிமான மீட்பு நடவடிக்கை என்ற போர்வையில் அவர் மேற்கொண்ட இனவழிப்பு என்பது ஹிட்லரின் சிந்தனையை விழுத்தி அதனையும் மிஞ்சிவிட்டது மஹிந்தவின் சிந்தனை. இது தான் சிங்களப் பேரினவாதிகள் கண்ட உண்மையான வெற்றி. இன்று ஹிட்லர் உயிருடன் இருந்திருந்தால் அவருக்கு மஹிந்த எப்படி இனப்படுகொலையைப் பயங்கரவாத அழிப்பு என்றும், மனிதாபிமான மீட்பு நடவடிக்கை என்ற போர்வையில் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதனைப் பற்றிய பாடங்களைக் ஹிட்லருக்கு சிறப்பாகக் கற்றுக்கொடுத்திருப்பார்.

நம்புவோம். நாங்களும் யூதர்களைப் போன்றவர்களே சிங்களப் பேரினவாத அடக்குமுறையில் இருந்தும் ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து நாங்கள் மீளுவோம் என்று. அதற்கு நமது இனப்படுகொலையை உலகம் அங்கீகரிக்க ஒன்று பட்டு உழைப்போம். நமது உரிமைக்காகவும் அடக்கு முறைக்கு எதிராகவும் ஜனநாயக வழியிலும், ஆயுதம் ஏந்தியும் போராடி அழித்து அடக்கப்பட்டு விட்டோம். இனி இவற்றுக்கு நீதி கேட்டுப் போராட வேண்டிய மிகமுக்கியமான காலகட்டத்தில் நாம் நிற்கின்றோம். அதனை நாம் செய்யாவிட்டால் ஈழத்தமிழினத்திற்கு ஒருபோதும் விடிவு ஏற்படாது, கடவுளால் கூட நமது இனத்தைக் காப்பாற்ற முடியாது. ஆகையால் முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலையினை பயன்படுத்தி ஈழத்தமிழர்களுக்கு நிரந்தர விடியலை ஏற்படுத்த உலகத்தமிழினம் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும். அமெரிக்காவும் சர்வதேச நாடுகளும் சிங்கள அரசிற்கு எதிராகத் தொடர்ந்து தீர்மானங்களைக் கொண்டு வந்துகொண்டே இருக்கும், இதனால் ஈழத்தமிழருக்கு நன்மைகள் விளைந்து கொண்டே இருக்கும் என்ற முட்டாள்தனமான நம்பிக்கைகளை வைத்துக்கொண்டே தமிழர்கள் இருந்துவிடக் கூடாது. சர்வதேச மட்டத்தில் உரிமைக்களுக்காகவும் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராகவும் தமிழர்கள் மேற்கொள்ளுகின்றன முயற்சிகளை விடச் சிங்கள அரசு அவற்றுக்கு எதிராக மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளே மேலோங்கி நிற்கின்றன.

தமிழர்கள் ஒன்றிணைந்து ஈழத்தமிழரின் உரிமைக்காகப் போராட வேண்டும் ஆனால் ஒன்றிணைவோம் என்ற அழைப்பும் அதன் செயல்பாடுகளும் தமிழரின் நலனுக்கு எதிராகவும் எதிரிகளிடம் சரணடைவதற்கான செயல்பாடுகளாகவும் இருந்துவிடக்கூடாது.

நாம் உறுதியாக சபதம் எடுக்க வேண்டிய தருணத்திலேயே இருக்கிறோம். சிங்களப் பேரினவாதத்தை நன்கு உணர்ந்து கொண்ட ஞானி எமது தேசிய தலைவர், அவர் வழியில் சென்று நமது இனத்தின் விடுதலையைப் பெறுவதற்கு இந்நாளில் உறுதிகொள்வோம். போராட்ட வடிவங்கள் மாறலாம், ஆனால் இலக்கு ஒன்றுதான் அது தமிழீழம். அதனை தமிழர்கள் வென்றெடுக்காவிட்டால் ஈழத்தில் தமிழர்கள் வாழ்ந்தார்கள் என்ற வரலாறு மட்டும் தான் இனி இருக்கும்.

தமிழினப் பெண்களை கொடூரமான முறையில் படுகொலை செய்து, அவர்களை நிர்வாணமாக்கி, பாலியல் பலாத்காரம் செய்து, அவர்களின் மார்பில் தனது கால்களை வைத்துப் புகைப்படங்களை எடுத்துக்கொண்ட சிங்களவனுக்கு தமிழர்கள் சொல்லும் செய்தி என்ன? மறப்போம், மன்னிப்போம் என்பதா? அல்லது குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்றித் தூக்குக்கயிறுக்கு அனுப்புவோம் என்பதா? வலியைத் தந்தவனிடமே திருப்பிக் கொடு என்பது நமது மறத்தமிழர் பிரபாகரன் அவர்களின் வாக்கு.

விஸ்வா

அபிமன்யுவும் தீபனின் ஆனந்தபுரப் போரும்..



பாரதப் போரில் வரும் வீர அபிமன்யு 13ம் நாள் சந்தித்த போரைப் போலவே முள்ளிவாய்க்கால் முற்றுகையை முறியடிக்கும் போரைச் சந்தித்தான் வடபோர்முனைக் கட்டளைத் தளபதி பிரிகேடியர் தீபன் என்பது இன்றய நாளில் மறக்க முடியாத போர்க்களக் காட்சியாகும்.

அன்று… எப்படி கொடியவரான கௌரவர்கள் நயவஞ்சகமான பொறியை வைத்து, தந்திரமாக அபிமன்யுவைச் சுற்றி வியூகமிட்டனரோ அதுபோல தீபனையும், போராளிகளையும் ஆனந்தபுரத்தில் வைத்து சுற்றி வியூகமிட்டனர் கொடியவர்கள்.

அபிமன்யுவின் போரும் தீபனின் ஆனந்தபுரப் போரும் ஒன்றுதான் வேறு வேறல்ல..

சகல துறையிலும் வீரனான அபிமன்யுவை நேர்மையான போரினால் வீழ்த்த முடியாது என்பதை உணர்ந்து, வரமாகப் பெற்ற ஆயுதத்தை பாவித்து, அபிமன்யு நுழைந்த வியூகத்தை மூடி, மற்றவர்கள் உள்ளே வரமுடியாதபடி செய்தான் துரோகி ஜெயத்திரதன் பாரதப் போரில்.

அதுபோல முள்ளிவாய்க்காலில் முற்றுகையிட்ட சிங்களப் படைகளும், அவர்களுக்குத் துணை போனவர்களும் புலிகளை வெளியே வரமுடியாதபடி நச்சு ஆயுதத்தாலும், வேவு சற்லைற்றாலும் முற்றுகையிட்டார்கள்.

ஒரு நாடா..? இல்லை..! எத்தனையோ நாடுகளின் சற்லைற்றுக்களால் அங்கம் அங்கமாக படம் பிடித்து, ஒவ்வொரு நகர்வையும் சுருதி பிசகாமல் எதிரிக்கு தகவல் சொல்கிக் கொண்டிருந்தார்கள், உலக வல்லரசுகள்.

தீபன் தலைமையில் ஆயிரக்கணக்கான போராளிகளுடன் முற்றுகையை உடைக்க களமிறங்கினர் விடுதலைப் புலிகள்.

“தீபன் புறப்பட்டுவிட்டான், அவன் அபிமன்யு போன்றவன், அவனை உங்களால் வெற்றி கொள்ள முடியாது எடுங்கள் நச்சுப்புகை ஆயுதத்தை..”

மற்ற நாடு வரம்போல கொடுத்த நச்சுப் புகை ஆயுதத்தைப் பாவிக்கத் தயாரானான்… பாவி…!

முற்றுகையை தூள் பொறியாக உடைத்து முன்னேறினான்.. தீபன்.. எதிரியால் நிற்க முடியவில்லை… சதிகாரர் போட்ட வலைகளை அறுத்து வீசினான்..

திகைத்தான் எதிரி…

“புலிகள் இரசாயன ஆயுதங்களை பயன்படுத்துகிறார்கள்..” என்று ஒரு பொய்ச் செய்தியை பரப்பினான், அந்தோ.. பின் தானே அதைப் பாவித்தான்..

சர்வதேச போர் நியதிக்கு மாறாக ஆனந்தபுர களமுனையில் நச்சுப்புகை பரவியது..

உணவில்லை.. உறக்கமில்லை.. திலீபனைப் போல வாயில் ஒரு சொட்டு நீரும் இல்லை… உயிரை மட்டும் உணவாக்கி போர் புரிந்தவேளை..

“அட நாய்களே.. நச்சு ஆயுதமா..?”

நம்ப முடியாத மானிடப் பேரவலம்…

போர்க்களத்தில் நின்ற புலிகளின் கண்கள் எரிந்தன.. மூச்சு முட்டியது.. கீழே சரிந்தனர்… ஆயிரக்கணக்கானவர்களை நயவஞ்சகமாக அறிவற்ற நிலையில் கொன்றான் எதிரி..



நம்பியவன் எல்லாம் யூலியஸ்சீசரை சூழ்ந்து நின்று குத்தியது போல நம்பிய பலருடைய முகங்களை முகமூடிகளுடன் அந்தப் புகைக் காண்டத்தில் கண்டான் தீபன்…

” நீயுமா புறூட்டஸ்…” விழுந்தது சூடு..!

அன்று அபிமன்யு களத்தில் விழுந்தது போல புதுமாத்தளன் போரில் ஆனந்தபுரத்தில் வீழ்ந்தான் தீபன்.

அன்று அபிமன்யுவை காக்க முடியாது அர்ச்சுணனை வேறிடம் அழைத்து சென்ற கண்ணனின் நயவஞ்சகம் போல, ஐ.நாவின் கண்களைக் கட்டி வேறிடம் அழைத்துச் சென்றான் இன்னொரு பாவி..

எரிந்து கிடந்தான் தீபன்..

அபிமன்யுதான் மறுபடி பிறந்தானா..?

“இவன் மனிதனா..? இல்லை உலகம் போற்றும் தேவகுமாரன் போன்றவன்..!” என்று நச்சுப் பகை சுமந்த வேதனையிலும் ஈழத்து சோளகம் அவன் புகழ் பாடியது..!

நச்சுப் புகையால் அவன் கருகிக் கிடந்த காட்சியைப் பார்த்து வானத்தில் மின்னல் ” இது அதர்மம்..! இது அதர்மம்..! ” என்று வெட்டியது..

களத்தில் தீபனா எரிந்தான்… இல்லை..!!

சிங்களவனுடன் மட்டுமல்ல ..!

இந்தியனுடன் மட்டுமல்ல…!

உலகத்துடன் மட்டுமல்ல..!

நச்சுப் புகையுடனும் உண்ணாமல், உறங்காமல், ஒரு சொட்டு நீர் குடிக்காமல் போரிட்டான் எங்கள் வீரன் தீபன்..!

இவனுக்கு இணையாக இந்த உலகில் ஒரு வீரனுண்டோ அம்மா..?

Friday, May 17, 2013

ஒன்று சேரடா!


வெட்டும்போது கைகள் தட்டி ஆடவா- குண்டு
வீசும்போது பாசம் விட்டுஓடவா
தட்டி எம்நிலம்பறிக்க தாங்கவா - எங்கள்
தாய்நிலத்தை விட்டு எங்கும் ஓடவா
கட்டிஎங்கள் மாதர் கொல்ல மூடவா - கண்கள்
காணலற்ற பேடியென்று ஆகவா
எட்டியெம் பிணம் உதைக்க ஏங்கவா - இல்லை
எம்நிலத்தை மீட்க ஒன்றுகூடவா

சொட்டி இரத்தம் ஆறுபோலஓடவா - நாமும்
சொல்லதற்ற ஊமையென்று நோகவா
முட்டி எம்மை கீழ்விழுத்த வீழாவா - வீழும்
மூடரென்றவன் இழிக்க வாழ்வதா
தட்டியென்ன வென்று கேட்ட தலவனாம் - அன்று
தலைநிமிர்ந்த வாழ்வுகண்ட தமிழனாம்
பெட்டியுள்ளே பாம்பு அல்ல நாமடா - அவன்
பேசிப் பொய்யை ஊதநின்று ஆடவா

எத்தனையென் றெண்ணும் ஆட்கள் நாங்களா நீயும்
செத்தபின்பு பார்க்கலாம் என்றாரடா
புத்தன்வம்சம் வெட்டவெட்ட பாரெல்லாம் - உளம்
புல்லரித்து கண்ட காட்சி நூறடா
சத்தியத்தை நம்பிநம்பி வீழ்ந்தமோ இந்த
சங்கதிக்கு இன்னம் நூறு வேசமோ
பொத்தி பொத்திவைத்த உண்மை தெரியுதா -இந்தப்
பேய்கள்வாழும் பூமி என்பதுண்மையா

ஒற்றைப்பாதை ஒன்றுசேர்ந்து கொள்ளடா - எங்கள்
உரிமையென்று பகைவிடுத்து சேரடா
வெற்று வாதம்விட்டு உண்மை எண்ணடா - உன்
வேலை எங்கள் ஈழம் காத்தல் தானடா
கற்றும் வாழ்வில் தூய்மைகெட்ட உலகடா - எம்
காக்கும் தெய்வமென்று எண்ணல் பொய்யடா
சொற்களோடு சென்று பேசு பேசடா - உன்
சொல்லில் வில்வளைத்து கொள்ளப் பாரடா

வாயிருக்க ஆயுதங்கள் வேண்டுமா - உன்
வார்த்தை என்ப இறைவ னீந்த வேலடா
போயிருந்து பேசு உண்மை கூறடா - உன்
பேச்சுவன்மை வெல்லும் உள்ளம் நூறடா
தேயிதென்றே எண்ணி திங்கள் சோர்வதா- அது
தேறும் மீண்டுமென்ப தென்ன அறியடா
ஆயிரமென் றேயுன் கைகள் இணையடா - அதில்
அன்னைத் தமிழ் ஈழம் வெல்லும் பாரடா

கிரிகாசன்

Wednesday, May 15, 2013

மே 18, கூடுவோம் வா



தேகம் துடித்திட வேண்டும் உந்தன்மன

திண்மை கொதித்தெழ வேண்டும் சுதந்திர
தாகம் வருத்திட வேண்டும் ஈழமது
தாங்கும் துயர் எண்ண வேண்டும் நிலமதின்
பாகம் பிரித்தொரு எல்லை வகுத்திடும்
பாங்கு மனம் கொள்ளவேண்டும் எதற்கென
வேகம் விடுத்துமே தோழா காலமதை
வீணாய் கழிப்பதோ சொல்லு!

மேனி பதைத்திடவேண்டும் மனதினில்
மின்னல் வெடித்திடவேண்டும் உந்தன்மன
வானின் இடியெழும் சேதி வந்துஉந்தன்
காதில் ஒலித்திடவேண்டும் சுதந்திர
ஆணை யுடன் திருநாட்டை ஆளுமொரு
ஆசை பிறந்திடவேண்டும் இதைவிட்டு
ஏனோ தயங்கினை தோழா பகைவனை
ஏனென்று கேட்டிட வாடா

கெட்டியாகக் கைகள் பின்னே பிணைத்துமே
கீழ்மன தோடவர் சட்டை கழற்றியே
கட்டியவர் கண்கள் மூடிக் கொடியவர்
காலாலு தைத்தவர் மெய்யை இழிசொல்லு
கொட்டிச் சிரித்தவர் சுட்டு உயிரது
கூட்டைவிட்டுவெளியேறத் துடித்திட
விட்டு வெறுமனே வீட்டில் இருந்துநாம்
வேடிக்கை காண்பதோ தோழா

ஓடி நரம்பினில் சூடு எழுந்துன
துள்ளமதில் வீறு கொண்டு சுதந்திரம்
தேடி நீதிதனைக் கேட்க மறந்துமே
தின்று படுப்பதோ தோழா பலருடன்
கூடிக் கதைகளைப் பேசி உறவுடன்
கொஞ்சிப்பேசி விளையாடிப் படுத்துமே
ஆடித்திரிந் தனையாகில் வருவது
ஆக அவலமென் றாகும்

உற்ற வரையறை யெல்லாம் விட்டேஅவர்
உண்மைதனைப் போர்வையிட்டு நேர்மையதை
விற்று விலைதனைக் கொண்டு தமிழனை
வெட்டி அழித்திட விட்டு செய்யுமந்த
குற்றந்தனை கேட்க நீயும் தெருவினில்
கூடிஎழவில்லை என்னில் உனதரும்
சுற்றம் உறவுகளோடு சேர்ந்துநீயும்
சொல்லாத் துயருற நேரும்

கவிஞர்:கிரிஷாசன்

நெருப்புமிழ்ந்த மே 18...



இருப்பிழந்த இனத்தின் மேல் 
பேரினவாதம் 
நெருப்புமிழ்ந்த மே 18... 
நிஜங்களைத் தொலைத்துவிட்டு 
வலிகளை வாங்கிவந்த மே 18 
முடக்கப்பட்டுவிட்ட 
எம்மினத்தின் 
முகவரிகளைத் தான் தேடியலைகின்றோம்.. 
ஒவ்வொருவரும்.... 
உறவுகளை இழந்து 
உரிமைகளைத் தொலைத்து 
ஊமைகளாக வாழ்கின்ற 
எங்களைத் தழுவிச் செல்லும் 
காற்றே......... 
சற்று நின்று 
இரத்தமும் சதையும் மக்கிப் போய். 
மண்ணோடு மண்ணான 
எங்கள் உறவுகளின் தொகையை ஒரு முறை 
உலகுக்குச் சொல்வாயா??? 

சாஹாரா

யார் குற்றம்


ஒற்றை கொலுசோடு
உருகுலைந்து கிடக்கும்
பெற்றவள் உடலருகெ
பிள்ளையும் நசுங்கி…
… …. … 
உலகே…. ….
இங்கே குற்றம் என்ன?

ஈழத்தில் தமிழினமாய் பிறந்ததா?
இல்லை _ நீ
இலங்கையை கண்டிக்க மறந்ததா?

நான் சித்தன்

மே-18 : விழிமழைக் காலம் விரைவில் மாறும்



காலம் எழுதிய துயரக் காவியம்
கண்களை இன்னும் நனைக்கிறதே-மன
ஓலம் இன்னும் ஓய்ந்திட வில்லை
உலகம் கல்லாய்க் கிடக்கிறதே.

இரவின் உதடுகள் கண்ணீர் சொற்களை 
ஏந்திய படியே அழுகிறதே-அலை
புரளும் கடலும் மௌனம் நோற்று
புவியை வெறுத்து எழுகிறதே.

உறக்கம் குதறும் ஊமை நினைவுகள் 
உயிரில் வலியாய் வலிக்கிறதே-எம்
உறவுகள் எழுப்பிய மரணக் கூச்சல்
ஒவ்வொரு நொடியிலும் ஒலிக்கிறதே.

முள்ளி வாய்க்கால் கரைகளின் மீது 
முளைத்த மரணப் புதர்களிலே-எம்
பிள்ளைகள் ஆடிய பொம்மைகள் கூட
பிணம்போல் வெறித்துக் கிடக்கிறதே.

விழிமழைக் காலம் விரைவில் மாறும் 
வெளிச்சம் தேடி நடையிடுவோம்-நம்
வழிநடைப் பயணம் ஈழம் அடையும்
வருத்தங்க ளுக்கு மடையிடுவோம்.

-ஆரூர் தமிழ்நாடன்

Tuesday, May 14, 2013

இறந்து வடித்தக் கண்ணீர்!




கருவறைக்குள்ளேயே…
புறச்சூழலின் அதிர்வுகளை
புரிந்துணர்ந்தேன்.

என்னைச் சுமந்தவள்
ஏக சக்திகளை இழந்திருந்தாள்
என்னைக்காக்கும் பொருட்டு.

என்னை பெற்றெடுக்க
ஒரு காட்டு மரம்
நிழல் தந்தது!.

தாக்குதல் அத்தனையிலும்
என்னைக்காக்கவே
எல்லா நாளும் போராடினாள்
அம்மா.

“அம்மா”
என்று அழைத்தப்பின்னும்,
“அம்மா”
என்பதைக் கேட்டப்பின்னும்
நிகழ்த்தப்பட்டிருந்தால்…
நிறைவை தந்திருக்கும்,
எங்கள் மரணம்.

இது,
நீங்கள்
இரங்க வடித்தக் கவிதையல்ல.
நான்,
இறந்து வடித்தக் கண்ணீர்.

( ஞாயிற்றுக்கிழமை, 10 மே 2009. சிறிலங்கா படையினர் சர்வதேசத்தினால் தடைசெய்யப்பட்ட கிளஸ்ரர் எறிகணைகள், ஆட்லறி எறிகணைகள், கனோன் ரக பீரங்கிகள் மற்றும் பல்குழல் ரொக்கட் லோஞ்சர் ஆகிய கனரக நாசகார ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி தொடர்ச்சியாக நடத்திய தாக்குதலில் மாண்ட ஆயிரத்திற்கு மேற்பட்டவர்களில்…இந்த அழகிய மழலையும் அடக்கம்)

நான் சித்தன்

அதிசய மரணம்!


கருவறையை
கல்லறையாக்க,
துப்பாக்கி ரவைகள்,
கர்ப்பிணியின் உடல் புகுந்து
சிசு உயிர் துளைத்து…

பிறப்பிற்கு முன்னேயும்
மரணத்தை நிகழ்த்தும்
இலங்கையின் இனவெறிக்கு
இது உதாரணம்,
இதைவிட எது உலகரணம்?

நான் சித்தன்

Monday, May 13, 2013

இன்னும் எத்தனை விருத்தன்களோ?



பேய்களின் ஆட்சி முடிவதெப்போ எங்கள்
பிள்ளைகள் தப்பிப் பிழைப்பதெப்போ
ஆயிரமாய் பலர் தந்துவிட்டோம்இன்னும்
ஆனதுயர் தனுக் அந்தமில்லை
நீஎழுந்தே இப் பேய்கள் பிசாசுகள்
நீதியின் முன்நிறுத் தும்வரை
ஓயுமென்றே நினையாதே உடன் எழுந்
தாவன செய்திட வேண்டுமடா

எங்கள் விருத்தனாய் எத்தனை பிள்ளைகள்
இன்னும் உயிர்விடப் போகினரோ
கண்ணைக் கசக்கிய கை எடடா இனி
காரியம் ஆற்றப் புறப்படுவோம்
துன்பம் இழைத்தவர் அத்தனை பேரும்
என்ன அதுவெனக் கண்டிடணும்
இன்னுமவர் கரம்கொண்ட விலங்குடன்
எண்ண வேண்டும்சிறைக் கம்பிதனை

கொன்றவன் மாளிகை பஞ்சணைமீது
பாலை அருந்திப் படுத்திடவும்
நெஞ்சம் சகித்து விடுவதுமோ அவன்
நித்திரை யின்றி அலைந்திடணும்
செய்தபாவமெல்லாம் எண்ணி இருட்டினில்
கல்லில் படுத்துக் கலங்கிடணும்
சங்கில்போட்டு இழுத்து நடந்திட
சக்தி யற்றவனென் றாக்கிடணும்

கட்டியமனைவி பிள்ளைகுட்டி சொந்தம்
அத்தனை யும்மறந் தேதனியே
வெட்டிமனிதனாய் வீதியிலே வெறும்
பைத்திய மாகித் திரிந்திடணும்
வெட்டி அழித்தவன் செய்தவினை தனை
மொத்தமாக அறுத் தெடுத்தே
கொட்டிஅனுபவித் தேகொடும் செந்தணல்
பட்ட புழுவாய் துடித்திடணும்

நாயும் நரிகளும் நம்மினம் சப்பிட
நாமென்ன வாய்பொத்த ஊமைகளோ
போய் இவரைபிடி த்தேஉள்ளே வைத்திட
பொங்கி எழுந்து புறப்படடா
நீஉன் சகோதரன் என்று நினைத்து
நெஞ்சு நிமிர்த்தி புறப்படணும்
நீட்டி நிமிர்ந்து படுத்துவிட்டால் இந்த
நீதியைக் கேட்பது யார் மகனே?

கவிஞர்:கிரிஷாசன்

உக்கி போன உடலிலிருந்து,


உக்கி போன உடலிலிருந்து,
ஓர் உயிர்- தன்னினத்துக்கு
நடந்ததை எண்ணிப்பார்கிறது.
ஈழத்தீவில்!

மே இரண்டாயிரத்து ஒன்பதில்,
கொலைவெறியாட்ட அரங்கேற்றம்.
அங்கே!

ஆசிரியராக கோத்தபாய,
ஆட்டநாயகனாக சரத்பொன்சேகா,
நாடகத்தில் நடந்தவைகள் ஏராளம்.
மரணவெறி ஆட்டத்தில்- மரணித்துப்போன,
தாயின்!
வறண்ட மார்பை தன் பிஞ்சுக்கைகளால்,
பற்றியிழுத்தபடி பச்சிளங்குழந்தைகள்.
பாலுக்காக அழுததா?
இல்லை,
தாய் பாசத்துக்காக அழுததா?

ஒருபுறம் பல்கணை ஆயுதங்கள்,
பட்டினிச்சாவு மறுபுறம்,
பிணம்தின்னும்
பேய்களும் கற்பைப்பறிக்கும் காடையர்களும்.
தன்னைகாப்பாற்ற,
சிதறியோடிய தன்னினம்- சீறிப்போன
குண்டுகளுக்கிரையானாது.
கரிந்துபோன காடுகள்,
அதற்குள்!
கருகிப்போன பிணங்கள்.

பாரெங்கும் ஓங்கியொலித்த தமிழரின்குரல்,
பாதைகளில் கசிந்த- அவர்களின்
பாதரத்தம். பார்த்திருந்து
கைகொட்டியபாரததேசம்!

வன்னிமண்ணில் குண்டுமழை ,
முள்ளிவாய்க்காலில் இரத்தவெள்ளம்,
தட்டுகளுடன் குழந்தைகள்,
தள்ளிநின்ற சர்வதேசம்.
வீதிகளில் சனங்கள் ,
வீடுகளில் பிணங்கள் ,
காடுகளில் கர்ப்பிணி தாய்கள்,
காதுகளில் கன்னியர்கள் கதறல்,
பிரசவத்துகாய் காத்திருந்த தாய்.
அவள் !
தொப்பிளை அறுத்து,
ஈழத்தாய்மடி தொட்ட குழந்தையின் அவலம்.

விழுப்புண்ணுடன் வீரத்தமிழன்,
வைத்தியம் பார்த்த ஈக்கள்,
வீரமரணமாகிய தமிழ் இளஞர்கள் .
இன விடுதலைக்காய்!
உயிர்த்தியாகம் செய்த முத்து,
இன்னும் எத்தனையோ ?

மண்ணுக்குள் புதைந்த தமிழினத்தின் சோகங்கள்,
நான்காண்டு கடந்தும் தன் நெஞ்சத்திரையில்,
ஒளிப்பதிவாய் ஓடுவதைக்கண்டு,
ஓர் மூலையில்,
உட்கார்ந்துகொண்டு இரத்தக்கண்ணீர் வடிக்கிறது.
உக்கிப்போன
உடலிலிருந்து-ஓர்!
உயிர்...

சுவி


ஈழத்து ஆத்மாக்கள்!



நாம் போடும் சத்தம் கேட்கிறதா?
கருணை இழந்த இறைவா!
நாம் படும் பாடு புரியலையா?
உலகில் வாழும் மனிதா?

கண்கள் இருந்தும் தெரியலையா?
காதுகள் இருந்தும் கேட்கலையா?
வாயினுள் நாக்கு வளைந்த போதிலும்
வார்த்தைகள் உனக்கு கிடைக்கலையா?

வேதனை எமக்கு வாடிக்கையா?
நாம் படும் பாடு வேடிக்கையா?
பாவம் அறியாத பாவிகள் நாமென
காலம் கடந்தும் இனும் தோணலயா?

நாம் என்ன பாவம் செய்தோம்?
தமிழனாய் பிறந்த தப்பா?
தமிழனாய் பிறந்த தவறே அன்றி
வேறென்ன தவறு செய்தோம்?

தமிழனாய் பிறந்தது தவறென்றால்
ஓர் ஆயிரம் முறை நாம் மடிந்திடுவோம்!
ஒவ்வொரு தமிழன் மடிவதிலும்
ஒரு கோடி தமிழன் உருவெடுப்போம்!

இறந்தும் இறக்காமல் அலைகின்றோம்!
தேகம் வேகாமல் தவிக்கின்றோம்!
எம்மை ஒரு முறை இறக்க விடு!
மீண்டும் ஒரு முறை பிறக்கவிடு!

மறு பிறவி அது அன்றேனும்
நம் தாகம் தீர்த்து எமை மடியவிடு!
ஆவி ஏவி நாம் அலையாமல்
தமிழ் அன்னை மண்ணில்
எமை புதைத்துவிடு!

ஈழன் இளங்கோ

மே 18....!!!


எங்கள் தேசம் எரிந்து போனது..
எங்கள் உறவுகள் கருகிப்போனார்கள்..
எங்கள் கனவுகள் கலைந்து போயின...
எங்கும் சாவீட்டு சத்தமே காதில் விழுந்தது.

எத்தனை நாட்கள் வலி சுமந்தோம்!
எத்தனை நாட்கள் உயிர் கருகினோம்!
எத்தனை நாட்கள் பசியில் துடித்தோம்!
எத்தனை நாட்கள் கதறி அழுதோம்!

துண்டுதுண்டாய் சிதறிப்போனது சின்னப்பிஞ்சு
கண்முன்னே பிள்ளையின் உயிர் பிரிய கட்டியணைக்க கையில்லா அம்மா
குண்டு துளைத்து குடல் கிழிந்து தொங்கி குற்றுயிராய் குழறி அழுதாலும்
கண்கள் பிதுங்கி விழுந்து மரண ஓலம் எழுப்பினாலும்
நின்று துயர் தீர்க்க நேரம் இன்றி உயிரை மட்டும் கையில் கொண்டு ஓடினோமே!!!

முலையில் பால் வற்றி குருதி வடியும்
அதையும் பசியால் பிஞ்சு குடிக்க வலியால் துடித்த தாய்!!
கஞ்சிக்கும் வெளியில் கைநீட்ட வழியின்றி பதுங்கு குழியில் சுருண்டுகிடந்த உறவுகள்!!
பாதையோரம் உயிருக்குகாய் ஓலமிடும் உறவு
நின்று அவனை தூக்க முன் வந்து விழும் குண்டு
கண்முன்னே அவன் காலும் தலையும் வேறுவேறாய் !!!!

குண்டு மழைச் சத்தம் காதடைக்க குருதி சகதியில் உயிரைக்கையில் பிடித்து ஓடினோம்!
கொத்துக்கொத்தாய் உறவுகள் ரத்த வெள்ளத்தில் மிதந்து வர விலத்திவிட்டு ஓடினோம்!
எங்கள் மண்ணில் எங்கேனும் ஒருஇடத்தில் பாதுகாப்பு தேடி ஓடினோம்!
ஓடிக்கொண்டிருந்த போது ஒவ்வொன்றாய் முறிந்து விழுந்தன கால்கள்...
பசியால் வறண்ட கண்கள் பார்வை இழந்து போயின...
குண்டுச்சன்னங்கள் உயிர் துளைத்து பிணமாய் மண்ணில் சுருண்டு விழுந்தோம்.

பிணக்குவியலுக்குள்ளும் குருதிச் சகதியிலும் நின்று கதறி அழுதோம்!
கதறி அழுது அழுது கண்ணில் நீர் வற்றி குரல் வறண்டு குற்றுயிரானோம்!
எங்களுக்காகவும் குரல் கொடுங்களேன் என்று கெஞ்சிக் கதறினோம்!
எவனும் வரவேயில்லை! எங்களின் அவலக்குரலும் யாருக்கும் கேக்கவே இல்லை!
எங்களுக்காகவேனும் பேசுங்களேன் என்று கதறி அழுதோமே!
உயிர் வலி தாழாது ஒப்பாரி வைத்து குழறினோமே!
நடை பிணங்களாய் நாதியற்று நின்று நா குழற குரல் கொடுத்தோமே!
அப்போது எங்கள் அவலக்குரல் யாருக்கும் கேக்கவேயில்லையே...!
அப்போது எங்கள் உயிர்வலி யாருக்கும் புரியவேயில்லையே...!


நாங்கள் செய்த குற்றம் என்ன? பிழைதான் என்ன?
சொந்த மண்ணில் நிமிர்ந்து நின்றது தவறா?
விடுதலை பற்றி பேசியது தவறா?
அதற்காய் உயிர்விலை கொடுத்து வேள்வி செய்தது தவறா?
உரிமைகளை உணர்வோடு கேட்டது தவறா?
எங்கள் முற்றத்தில் தானே பூமரம் நட்டு வைத்தோம்
எங்களின் வீட்டு வாசலில் தானே கோலம் போட்டொம்
எங்களின் மண்ணில் தானே கிட்டிப்புள்ளு விளையாடினோம்
எங்களின் மண்ணில் தானே வயல் விதைத்தோம்.

எட்டி வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியின் கீழும் உறவுகளின் உயிர்த்தடம்
காற்றோடு கலந்து வரும் கந்தக நெடியில் கருவேங்கைகளின் கனவுகள்
இடித்து தூளாக்கிய கற்குவியல்களாய் கல்லறைக்கண்மணிகளின் தியாகங்கள்
தமிழனாய் பிறந்தது குற்றமா?
தன்மானத்தோடு வாழ நினைத்தது குற்றமா?
தலை நிமிர்ந்து நின்றது குற்றமா?இல்லை
தமிழீழம் கேட்டதுதான் குற்றமா?
எது குற்றம்?

அப்புவும் ஆச்சியும் பூட்டனும் பூட்டியும் பொத்திப்பொத்தி வளர்த்த தேசம்
என் பேரன் ஏர் பூட்டி உழவு செய்து பச்சை வயல் கொண்ட தேசம்
நெத்தலியும் சூடையும் கரவலையும் ஏலேலோ பாட்டும் பாடிய நெய்தல் தேசம்

ஒடியற்கூழும் தனிப்பனைக்கள்ளும்
புட்டும் நண்டுக்கறியும்
வீச்சுவலை மீன்பொரியலும்
கரைவலை வாடிச்சொதியும்
பாலைப்பழமும் பனங்கிழங்கும்
நாவற்பழமும் பனம் பழமும்
எங்கள் தேசமும் எம் இனமும் என்றுதானே இருந்தோம்
வந்தோரையும் வாழவைக்கும் பூமியாகத்தானே வாழ்ந்தோம்

துயரம் என்றால் தோளும்
ஆபத்து என்றால் உயிரையும் கொடுக்கும் இனம் தானே தமிழினம்
எவனுக்கும் கேடு செய்யும் இனமல்லவே நாங்கள்
பகை கொண்டு வந்தவனை மட்டும் தானே படை எடுத்து விரட்டினோம்
எங்களின் தேசத்தை விட்டு எவனின் மண்ணிலும் ஒருபிடி கூட எடுக்கவில்லையே!

என்ன பிழை செய்தோம் ?எங்களை ஏன் அழித்தீர்கள்?

ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாய் ஆணிவேர்விட்டு வாழ்ந்த பூமி
ஆலமரங்களாய் விழுது விட்ட அன்னை பூமி
பனைமரங்களாய் நிமிர்ந்து நின்ற தன்மானம்
முப்படை கொண்ட கரிகாலன் வேங்கைகள்
எவனையும் கையேந்தாத பொருண்மிய வளர்ச்சி
சிங்கபூரே மூக்கில் விரலை வைக்கும் நீதியும் நிர்வாகமும்
பிச்சைகாரனே இல்லாத தேசம்
காந்தி கண்ட கனவு தேசம்
நேதாஜியும் சுபாஸ் சந்திரபோசும் ஆசைப்பட்ட சுதந்திர தேசம்
பாரதி கண்ட புதுமைப்பெண்கள்
இப்படித்தானே தமிழீழம் இருந்தது

இதுவா உங்கள் கண்ணை குத்தியது?
என்ன பிழை செய்தோம்? ஏன் எங்களை அழித்தீர்கள்?

சிங்களவரோடு தமிழன் சேர்ந்துதான் வாழ்ந்தான்
அப்புகாமி வீட்டுக்கு கறுத்தகொழும்பானும்
கந்தப்பு வீட்டுக்கு ஈரப்பிலாக்காயும் கைமாறிய காலம் ஒரு காலம்
"பிற்றக்கொட்டுவவில்" இருந்து "யாப்பா பட்டுண"வுக்கு யாழ்தேவி போனது ஒரு காலம்
பொடி மெனிக்காவை பொன்னம்பலத்தார் கலியாணம் முடித்தது ஒரு காலம்
மடுத்திருவிழாவிலும் மன்னாரிலும் சில்வாவும் சின்னப்புவும் ஒன்றாய் உறங்கியது ஒரு காலம்

எப்போது தமிழனின் தலையில் இடி விழுந்தது?
எப்போது தமிழனின் அடிவயிற்றில் அடி விழுந்தது?

தமிழச்சியின் நெஞ்சு திறந்து சிறிலங்கா என்று சிங்களவன் தான் சூடு வைத்தான்!
கொதிக்கும் தாருக்குள் உயிரோடு தமிழனை போட்டு சிங்களவன் தான் எரித்தான்!
கட்டிய துணியோடு தமிழனை கப்பல் ஏத்தி சிங்களவன் தான் கலைத்தான்!
தமிழனின் உடமைகளையும் உரிமைகளையும் சிங்களவன் தான் தீயிட்டு கொழுத்தினான்!
தமிழச்சியின் கற்பை காமவெறிகொண்டு சிங்களவன் தான் சூறையாடியான்!
அவளை உயிரோடு துண்டுதுண்டாய் வெட்டி சிங்களவன் தான் சுடுகாட்டில் போட்டான்!
சின்னப்பிஞ்சு என்று பார்க்காமல் அதையும் சிதைத்து சிங்களவன் தான் சினம் காட்டினான்!
பள்ளிக்கூடம் செல்லும் சின்னப்பிள்ளையையும் காம பசிக்கு சிங்களவன் தான் கொன்று தின்றான்!
குஞ்சும் குருமனுமாய் கொத்துக்கொத்தாய் சிங்களவன் தான் கொன்றோழித்தான்!
ஆசுப்பத்திரிக்கும் ஆலயங்களுக்கும் குண்டு போட்டு சிங்களவன் தான் கொலைவெறியாடினான்!
இனவெறிப்போரை ஈழமண்ணின் மேல் சிங்களவன் தான் தொடுத்தான்!

எல்லாவற்றையும் எத்தனை நாட்களாய் தமிழனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியும்?

ஏன் என்று கேட்டோம்? எட்டி மிதித்தார்கள்?
மீண்டும் எதற்கு என்று உரத்து கேட்டோம்! ஏறி மிதித்தார்கள்!

அதனால்தான் வேலுபிள்ளையின் மகன் வேலும் வாளும் தூக்கினான்
தூக்கிய வேலும் வாளும் எங்களின் உயிரைக்காப்பதற்கே
சிங்களவனின் உயிரை குடிப்பதற்கு அல்ல!!
எங்களின் வீட்டு வேலி பிரித்து முற்றத்தில் வந்தவனுக்குத்தானே அடித்தோம்
எங்கள் வயல் வெளி ஏறி மிதித்தவனைத்தானே அடித்தோம்
எங்கள் வானம் ஏறி வந்து குண்டெறிந்தவனைத்தானே குறி வைத்து அடித்தோம்
எங்கள் கடல் அன்னை மடியில் கைவைத்தவனைத்தானே வெடி வைத்து முடித்தோம்.

என்ன பிழை செய்தோம் நாங்கள்?எங்களை ஏன் அழித்தீர்கள்?

முள்ளிவாய்க்கால் வரை தமிழனை விரட்டி அடித்து முடித்து விட்ட காரணம் என்ன?
சிங்களவனை கேட்கவில்லை!!
நீதியை காக்கும் சர்வதேச சமூகமே உங்களைத்தான் .......பதில் சொல்?
என்ன பிழை செய்தோம்?ஏன் அழித்தீர்கள்?

முள்ளிவாய்க்காலில் நின்று வானம் அதிர குழறினோமே
ஐ.நாவின் காதுகளுக்கு விழவேயில்லையா?
அப்போது பான் கி மூனுக்கு என்ன காதில் கோளாறா?
ஆண்டுகள் ஆனாலும் நீதி சாகாது என்று கூறலாம்
அநியாயமாய் கொன்றொழித்த உறவுகள் திரும்பிவருவாரோ?
அறிக்கையும் ஆய்வுகளும் கண்டனங்களும் கண்துடைப்புகள் தானோ?
வெறும் வாய்பேச்சும் வீண் கதைகளும் பொய் வேசம் தானோ?

கொன்றொழித்து எரியூட்டி சாம்பலையும் இருந்த தடத்தையும் இல்லாதொழித்த பின்
எதை வைத்து குற்றவாளி என்பீர்?
போரே நடக்கவில்லை என்பான்!
குண்டே போடவில்லை என்பான்!
யாரையும் கொல்லவில்லை என்பான்!
சிறையில் யாரும் இல்லை என்பான்!
என்னை யாரும் புடுங்கேலாது என்பான்!
மகிந்தனை மயிர் நரைத்து கூன் விழுந்த பின்போ கூண்டில் ஏற்றுவீர்?

சிங்களவன் கொன்றது ஒன்றல்ல இரண்டல்ல நூறாயிரம் உறவுகளின் உயிர்கள்
அவன் இப்போதும் கொல்ல நினைப்பது
பலகோடி தமிழனின் தமிழீழ தாகத்தை......

சொந்த புத்தி இல்லாத வெறிநாய்கள் சிங்களவனின் குள்ளநரி கூட்டத்தோடு
சொந்த மன்ணில் வாழ்ந்த தமிழனை அழித்துவிட்டார்கள்
சோனியா என்ற வெறிநாய் ஆயிரமாயிரம் தமிழச்சிகளின் தாலி அறுத்து -அவள்
கட்டிய வெள்ளைச்சேலையை தந்துவிட்டாள்.
பாழ்படுவாள் முந்தானையில் இப்போதும் ஒழிந்திருக்கும் சூடு சுரணையில்லாத கோடாரிக்காம்புகள்...!!

என்ன பிழை செய்தோம் நாங்கள்?ஏன் எங்களை அழித்தீர்கள்??

முப்பது ஆண்டுகளாய் வலி சுமக்கும் தேசம்
விடுதலையே மூச்சாக வாழும் மக்கள்
காற்றோடு கலந்தாலும் கடலோடு கரைந்தாலும்
மண்ணோடு புதைந்தாலும் அடங்காது எங்கள் தாகம்
விழுதுகளை வெட்டி எறிந்தாலும் வேரோடு புடுங்கி எறிந்தாலும்
மீண்டும் துளிர் விடும் விடுதலை வேட்கை
காலத்தால் அழியாத வலி வரினும் வலிமை கொண்டெழும் தன்மான உணர்வு
இழப்புகளை கண்டு இடிந்து போகாத இதயங்கள்
எதுவரினும் வீழ்ந்து கிடக்காத தமிழினம்

உலகமே உன் நாட்குறிப்பேட்டில் குறித்து வை
முள்ளிவாய்கால் என்பது குருதியில் தீக்குளித்த தேசத்தின் அடையாளம்
அது முடிவல்ல  தமிழனின் தன்மானப்போரின் நான்காம் அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம்

முள்ளிவாய்க்காலில் கண்ணீரோடு விதைத்தோம்....!!!!
தமிழீழத்தில் கெளரவத்தோடு அறுவடை செய்வோம்....!!!


கவிஞர்: தமிழ்ப்பொடியன்